MIΛΑΜΕ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ
Το νησί μας η Αίγινα έχει κάποιες πρωτιές εδώ και χρόνια.
Εξάγουμε σκουπίδια και βοθρολύματα.
Εξάγουμε νέους.
Εισάγουμε νερό με υδροφόρες.
Έχουμε τις μεγαλύτερες απώλειες στο δίκτυο νερού από 40-60% κάθε χρόνο.
Πίνουμε νερό από αμιαντοσωλήνες.
Αλλάζουμε δημάρχους σαν τα σώβρακα.
Δεχόμαστε και υποδεχόμαστε 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο και ενίοτε τους αφήνουμε χωρίς ρεύμα και νερό και λέμε απλά βλάβες.
Αφήνουμε τα σκουπίδια για σίτεμα.
Κλείνουμε ξενοδοχεία λόγω κορεσμού και μη ύπαρξης νυκτερινών δρομολογίων.
Και προς θεού μη σκεφθείτε να αρρωστήσετε, απλά προσευχηθείτε.
Και όταν συμβαίνουν όλα αυτά οι μειοψηφίες στο δημοτικό συμβούλιο πανηγυρίζουν εδώ και 50 χρόνια.
Όταν έρχεται η σειρά τους πάλι μια από τα ίδια.
Για να δούμε τώρα τα νέα παλληκάρια που θα είναι δημαρχεύοντες και όχι δήμαρχοι με απόλυτη πλειοψηφία τι θα λένε; Θα αναλάβουν κάποια συλλογική ευθύνη ή θα συνεχίσουν το νταβά τους;
Προσοχή συμπολίτες …. Επιλέξτε σωστούς, νέους και άφθαρτους δημοτικούς συμβούλους από όποια παράταξη θέλετε, αλλά προσέξτε, συμβούλους που θα γνωρίζουν τι σημαίνει συλλογική ευθύνη και συνεργασία. Προσοχή όχι συμβούλους χωρίς ήθος και ανάλογα προσόντα, για τις καρέκλες και τα οφίτσια.
Καλή επιλογή λοιπόν.
Dimitris Tsimpouris
12 Μαΐου στις 12:28 μ.μ. ·
Σήμερα η γιορτή της μάνας.
Αφιερώνω αυτό το ποίημα σε όλες τις μάνες της Γης , αλλά και στη μάνα Γη μας
AΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΑΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΓΗ.
Μάνα!!!
Με τα παιδιά της Γης
Της μάνας Γης της λατρευτής.
Κυοφορείς , κοιλοπονάς
Βογκάς, σπαράζεις και με μιας
Ζωή γεννάς και τραγουδάς.
Δίνεις το μάνα της ζωής
Με πρώτο γάλα στη θηλή
Μας τρέφεις με στοργή πολύ
Είσαι παιδί της μάνας Γης.
Σε σένα εμπιστεύθηκε
Το σπέρμα του ο πλάστης
Με πόνους να γεννάς παιδιά
Να τα κρατάς στην αγκαλιά
και να τα αναθρέφεις
Μάνα! Η πρώτη λέξη μας
Αχ! Μάνα η τελευταία
Κι αν έξαφνα σε χάσουμε
Στη μάνα Γη σκυμμένοι
Εσέ θα προσκυνήσουμε….. Αιώνια λατρεμένη.
.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Dimitris Tsimpouris
23 Μαΐου στις 10:32 π.μ. ·
ΜΕΡΑ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ..
Σήμερα πριν 69 χρόνια η μάνα μου, ο πατέρας μου και η μάνα Γη με έφεραν στο κόσμο. Μου χάρισαν αυτό που όλοι λέμε ΖΩΗ. Αυτούς μαζί με το Πνεύμα που ονομάζουμε Θεό, θα τους ευχαριστώ όσο ζω. Θα τους σέβομαι και θα τους αγαπώ. Στους γονείς μου οφείλω το ζειν και στους δασκάλους μου το ευ ζειν. Από μικρός κοίταζα τους ουρανούς και θάμαζα την ομορφιά της μάνας Γης.
Κατάφερα με δισεκατομμύρια ανθρώπους να φέρω 69 φορές βόλτα τον ζωοδότη ήλιο και τον ευχαριστώ, για το φως και όσα πολλά άλλα μας παρέχει.
Κατάφερα και γω να συμμετάσχω στο παιχνίδι της διαιώνισης του ανθρώπινου είδους και ευτυχής πλέον καμαρώνω δυο παιδιά και πέντε εγγόνια.
Όπως οι περισσότεροι των ανθρώπων έζησα πολλά. Ερωτεύτηκα, πλανήθηκα, γέλασα, έκλαψα, πολέμησα, αντιστάθηκα σε πειρασμούς και από όλα αυτά διαμόρφωσα μια στάση ζωής, που το λέμε ήθος.
Μεστό πλέον πολιτικό ον αισθάνομαι πρώτα από όλα ελεύθερος. Ελεύθερος πολιτικά , γιατί δεν ανήκω σε κανένα κομματικό σχηματισμό, σε κανένα –ισμό, σε κανένα αφεντικό. Ανήκω στο ΕΝ ΠΑΝΤΑ ΕΣΤΙ και πουθενά αλλού. Αυτό για μένα σημαίνει ελευθερία.
Δε φοβάμαι πλέον το θάνατο, ας έλθει όποια στιγμή θέλει, είναι το μόνο βέβαιο που κατέχω. Δεν θέλω κλάματα, θρήνους και λυπητερά τραγούδια, όταν θα ταξιδεύω. Θέλω χορό και τραγούδι από τα παιδιά μου και τους λίγους καλούς μου φίλους.
Έμαθα στα χρόνια που πέρασαν, ότι μεγαλύτερη χαρά μου ήταν, όταν υπηρετούσα το σύνολο πρόσφερα άδολα και χωρίς ανταπόδοση.
Ότι πρόσφερα ή δημιούργησα δεν ανήκει σε μένα, ανήκει σε όλους μας.
Δεν δέχθηκα και δεν δέχομαι να με κυβερνούν ισόβιοι επαγγελματίες πολιτικοί.
Δέχθηκα να συμμετέχω ως υποψήφιος στα 69 μου χρόνια στις εκλογές για τους δήμους με κάποιους νεόκοπους όρους και προϋποθέσεις, πέρα από τις συνταγματικές δήθεν ελευθερίες.
Μια μόνον τετραετία.
Χωρίς αντιμισθία.
Και με ανοικτά δημοτικά συμβούλια.
Δεν ένιωσα και δεν νιώθω ανώτερος ή κατώτερος ποτέ. Πολεμώ όμως να είμαι ίσος με τους συμπολίτες μου.
Το να νιώθεις ανώτερος ή κατώτερος είναι εύκολο πράγμα, το να νιώθεις ίσος είναι το δυσκολότερο.
Η έννοια της τοπικής αυτοδιοίκησης αιώνες τώρα μολύνθηκε και έγινε φόρου υποτελής στην κεντρική εξουσία. Η αυτονομία, η αυτοτέλεια, η αυτάρκεια, η αυτοδιαχείριση είναι τα μόνα που απουσιάζουν. Φρόντισαν και πέτυχαν όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί να ξεδοντιάσουν και να ευνουχίσουν το πρώτο κύτταρο της δημοκρατίας που είναι ο δήμος. Και μιλάμε σήμερα για δημοκρατία. ΖΗΤΩ ΜΑΣ.
Όσοι από τους συμπολίτες της Αίγινας με ψηφίσουν θα πρέπει να γνωρίζουν , ότι θα αγωνιστώ και θα διεκδικήσω τα αυτονόητα. Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι και όχι οι αντιπρόσωποι ένα πρέπει να γνωρίζουν…. ΟΤΙ οι πολίτες αποφασίζουν και αυτοί εκτελούν.
Για τις ευχές και τα σχόλια που θα κάνετε εκ των προτέρων σας ευχαριστώ.
ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΓΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
Dimitris Tsimpouris
25 Μαΐου στις 7:01 μ.μ. ·
ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΚΑΛΠΗ.
Ώρα περισυλλογής και ευθύνης των πολιτών, προκειμένου να αναδείξουν τους αυριανούς δημοτικούς και πολιτικούς άρχοντες.
Στους δήμους ειδικότερα γνωρίζουν από κοντά, αυτούς που έχουν εκλεγεί και δοκιμαστεί.
Γνωρίζουν τους δημαγωγούς, τους λαϊκιστές, τους μηδενιστές ως και τους επαγγελματίες πολιτευτές, αυτούς που ο κόσμος αποκαλεί δεινόσαυρους.
Γνωρίζουν από κοντά τα έργα και τις ημέρες όλων ως και το πολιτικό ήθος και το ειδικό βάρος ενός εκάστου υποψήφιου.
Γνωρίζουν επίσης και τους νέους υποψήφιους, που διεκδικούν και αυτοί μια θέση στα δημόσια πράγματα.
Καλό, τίμιο και ηθικό είναι να ανοίγουμε δρόμους στους νέους, αυτό εξ άλλου το δηλώνουν όλοι και ας μη το πιστεύουν.
Υπάρχουν νέοι με γνώση, όρεξη, εμπειρία, ήθος και πολλά άλλα προσόντα, που θέλουν και αυτοί να αναδείξουν την αξία τους και να προσφέρουν καλοπροαίρετα και άδολα στο τόπο μας, από όλες τις υποψήφιες παρατάξεις.
Με αυτούς ελπίζουμε να συνεργασθούμε αύριο.
Εσείς θα επιλέξετε τους άριστους κάθε παράταξης.
Προσοχή λοιπόν ποιους θα επιλέξετε.
Μια ομάδα όμως νέων από ένα συνδυασμό της Αίγινας έκανε την ανατροπή, την διαφορά και δήλωσε δημόσια, ότι η συμμετοχή όλων μας στα κοινά δεν είναι για καρέκλες και οφίτσια, αλλά μόνον προσφορά και είπε:
Μας αρκεί μόνον μια θητεία 4 ετών.
Χωρίς αντιμισθία.
Με ανοικτά στους πολίτες δημοτικά συμβούλια στη πόλη και στα διαμερίσματα.
Είμαστε παρόντες αντάμα με όλους τους συμπολίτες μας, για να προσφέρουμε και τίποτε άλλο.
Περιμέναμε και κάποιοι άλλοι να ανταποκριθούν, αλλά εις μάτην.
Τα συμπεράσματα και η κρίση δική σας.
Εάν θέλετε να μάθετε και να ακούσετε περισσότερα, δεν έχετε παρά να ακούσετε το λόγο που εκφώνησε στις 23 του Μάη ο υποψήφιος δήμαρχος Φ. Τζίτζης στην ιστοσελίδα ΑΙΓΙΝΑ ΩΡΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ.
Σας περιμένουμε όλους, για μια νέα πορεία.
ΟΧΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ… ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.
ΚΑΛΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ..
Η εικόνα ίσως περιέχει: τον Dimitris Tsimpouris, κείμενο
43Kostas Petropoulos, Ioulios Kreouzis και 41 ακόμη
Dimitris Tsimpouris
28 Μαΐου στις 8:29 μ.μ. ·
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ..ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ.
Στις φετινές δημοτικές εκλογές συμμετείχα ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, γιατί ένας νέος υποψήφιος δήμαρχος συμφώνησε να δηλώσει δημόσια, ότι δεν έχουν δηλώσει 200 χρόνια τώρα όλοι οι πολιτευτές στην χώρα μας. ΕΑΝ ΕΚΛΕΓΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΑ 4 ΕΤΙΑ..Συμπλήρωσε δε ότι δεν θα πάρει την δημοτική αποζημίωση και ότι τα δημοτικά συμβούλια θα είναι ανοικτά σε όλους τους συμπολίτες.
Αυτά όλα οι συμπολίτες μας τα πέρασαν ντούκου.. Άκουγαν όμως τους εν δυνάμει αντιπροσώπους και δυστυχώς επέλεξαν πάλι το παλαιό. Σε όσους εξήγησα τη διαφορά αντιπροσώπου και εκπροσώπου, τι σημαίνει μόνο μια 4 ετία και τι σημαίνουν ανοικτά δημοτικά συμβούλια και το κατάλαβαν, ίσως είναι αυτοί οι 66 συμπολίτες μου και τους ευχαριστώ από καρδιάς.
Επειδή το υπόλοιπο της ζωής μου το έχω αφιερώσει στην έρευνα και μελέτη και τη συγγραφή βιβλίων, που αφορούν τη λειτουργία της Αθηναϊκής δημοκρατίας, σήμερα νιώθω ευτυχής, που έστω και 66 συμπολίτες με τίμησαν με τη ψήφο τους, όχι γιατί θα ήμουν καλός δημοτικός σύμβουλος, αλλά επειδή κουβαλώ μέσα μου μια άλλη νοοτροπία και ένα νέο πολιτικό ήθος, που δεν έχει καμία σχέση με την σημερινή ολιγαρχική ολιγαρχία, που και συνταγματικά την ονόμασαν δημοκρατία.
Είμαι δημόσια πολέμιος της κομματοκρατίας, που αιώνες τώρα μαχαιρώνει πισώπλατα την πραγματική δημοκρατία, όχι μόνο στο επίπεδο της κεντρικής εξουσίας, αλλά και στο αρχέγονο κύτταρό της που είναι οι δήμοι.
Θα συνεχίζω να αγωνίζομαι, ώστε οι συμπολίτες μου να είναι πρωταγωνιστές και όχι κομπάρσοι στην υπόθεση των κοινών.
Θα αγωνιστώ και θα υπερασπισθώ ακομμάτιστους δήμους και όσους δηλώσουν δημόσια ότι μια θητεία 4 ετών αρκεί, χωρίς δικαίωμα μισθού και σύνταξης ή άλλων προνομίων.
Γνωρίζουμε όλοι τι σημαίνει επαγγελματίας πολιτικός.
Κάποιοι τώρα λίγοι, μετά πολλοί, θα καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτές τις βασικές παθογένειες του δημοκρατικού-ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος.
Σας ευχαριστώ όλους για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε, ευχαριστώ και όλη την ομάδα ΑΙΓΙΝΑ ΩΡΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ, για το κοινό αγώνα που κάναμε και θα συνεχίσουμε να τον κάνουμε, όχι για θέσεις ή καρέκλες, αλλά για αληθινή και άδολη προσφορά στο τόπο μας.
Εύχομαι να πρυτανεύσει το πνεύμα συνεργασίας σε όλους τους νεοεκλεγέντες και όχι το πνεύμα φιλαρχίας για θέσεις ή οφίτσια.
Η ΣΥΝΕΧΌΜΕΝΗ ΕΞΟΥΣΊΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ.
ΕΔΩ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΜΕ …..
Τι να πούμε και τι να συνομολογήσουμε?
Αυτοί οι ολίγοι έχουν και τη πίτα έχουν και το μαχαίρι.
Οι πολλοί έχουν τα βάρη και τα χρέη και το όνομά τους είναι λαός.
Οι ολίγοι δημαγωγούν, καθοδηγούν, λαϊκίζουν, κοκορομαχούν, για τα συμφέροντα δήθεν των πολλών, που τους βάπτισαν λαό (πέτρα-στουρνάρι-λαλάρια) και όχι συμπολίτες, γιατί αυτοί νιώθουν ανώτεροι και ποτέ ίσοι.
Πουλάνε υποσχέσεις και ελπίδες και εξαγοράζουν συνειδήσεις και μυαλά.
Πρωταγωνιστές πάντοτε με χιλιάδες κομπάρσους.
Και όλα τα λαλάρια, λαλούν, χειροκροτούν, επευφημούν τους προστάτες πρωταγωνιστές, γιατί τους επέλεξαν ως αντιπροσώπους για να διαχειρίζονται τα κοινά.
Ποτέ αυτά τα λαλάρια δεν θα νιώσουν ίσα με όλα τα άλλα, γιατί το να νιώθεις ανώτερος ή κατώτερος είναι
εύκολο πράγμα, το δυσκολότερο είναι να νιώθεις ίσος.
Μετά έβαλαν οι ολίγοι και μια ταμπέλα, πρώτα κομματική, μετά θρησκευτική και τέλος φορολογική, το γιατί το καταλαβαίνετε.
Τώρα όλα τα πράγματα είναι σε καλό δρόμο, στο δρόμο του θεού (τώρα κάνω το σταυρό μου), είναι anter control που λένε και οι Αγγλομαθείς.
Καλημέρα συμπολίτες !!!
Τρέχτε γρήγορα εκεί που σας καλούν για να εγκρίνετε τους άξιους
ΚΑΙ Ο ΧΟΡΟΣ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ΣΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ….
Αγαπητοί μου...
Τα δεινά σε κάθε τόπο είναι πολλά, όταν το πολιτικό του σύστημα πάσχει. Με δυο λόγια το πρόβλημα στην ανθρωπότητα δεν είναι οικονομικό , αλλά πολιτικό. Όταν πάλι μιλάμε για λαό και όχι για πολίτες απαξιωνόμαστε όλοι μαζί. Η συνεχόμενη εξουσία βλάπτει σοβαρά την υγεία των εκλεγμένων ή κληρωτών αρχόντων,( αν υπάρχει κάπου κλήρωση). Δημιουργεί επαγγελματίες πολιτικούς, απατεώνες, αλαζόνες και φίλαρχους, οι οποίοι εκτοπίζουν τους πολίτες από την συλλογική λήψη αποφάσεων. Αυτοί αποφασίζουν αυτοί εκτελούν και αυτοί δικάζουν. Τρία σε ένα δηλαδή. Ε!! Αυτή είναι η δημοκρατία μας σήμερα που την ονομάζω ολιγαρχική ολιγαρχία. Και σε ένα ολιγαρχικό πολίτευμα ότι και να προτείνουν οι πολίτες δεν έχει καμία τύχη. Καλές όλες οι αναλύσεις μας, αλλά συλλογικές προσπάθειες για αλλαγή ή βελτίωση του ολιγαρχικού μας πολιτεύματος σχεδόν είναι ανύπαρκτες. Οι επαγγελματίες πολιτικοί έφτιαξαν ένα καλό οικοδόμημα που το λέμε σύστημα.Αυτό εμπεριέχει τα κόμματα, με όλες τις ιδεοληψίες των -ισμών , ως και τις θρησκευτικές παρατάξεις με όλες τις αιρέσεις. Τα συστημικά αφεντικά ίδρυσαν και τις ιδιωτικές τράπεζες και όλα είναι anter control. Όταν και για την εκλογή δημοτικών αρχόντων πρωταγωνιστικό ρόλο ακόμη παίζουν τα παιδιά των κομματικών σωλήνων και της οικογενειοκρατίας, ας μη περιμένουμε τίποτα καλό να προκύψει ακόμη. Κάποιοι μίλησαν για πατριωτικό μέτωπο και τώρα και παλιότερα, μα δυστυχώς είμαστε ακόμη στα λόγια. Καλησπέρα σε όλους.
Dimitris Tsimpouris
3 Ιουνίου στις 8:02 μ.μ. ·
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ Η ΑΠΟΧΗ..
65% ΑΠΟΧΗ.!!!
Αυτός είναι ο νέος δήμαρχος στο νησί μας...Τον συγχαίρω!!
Δηλαδή ένα 30-35% αποφασίζει για το τόπο..ΖΗΤΩ ΜΑΣ!!
Τα σχόλια και τα παρατράγουδα των δημοτικών δήθεν εκλογών περισσεύουν, τα γνωρίζουμε όλοι. Για να μη σας κουράζω. Αν θέλαμε μια Τοπική Αυτοδιοίκηση ανεξάρτητη, αυτόνομη, αυτοτελή και αυτοδιαχειριζόμενη, θα έπρεπε να υπάρχουν δυο κατάλογοι. Ο ένας των υποψηφίων δημάρχων και ο άλλος των συμβούλων. Ο πρώτος και ο δεύτερος θα ήταν ο δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος και οι πρώτοι 26 θα ήταν οι σύμβουλοι με τους άλλους 26 αναπληρωματικούς.. Δεύτερη τετραετία ΤΕΛΟΣ.. και Αντιμισθια ΤΕΛΟΣ...Μετά θα αρχίζαμε να λέμε για πραγματική τοπική αυτοδιοίκηση.Τώρα συνεχίζουμε με την προστασία της περιφέρειας, και της εκάστοτε κυβερνητικής εξουσίας, να παίζουμε το ρόλο του επαίτη και του κομπάρσου..Αυτό το σύστημα λέγεται συγκεντρωαποκεντρικό, για όσους καταλαβαίνουν..Άλλη μια μαχαιριά στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, αλλά και στις επόμενες γενιές.ΖΗΤΩ ΜΑΣ!!
ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΙΓΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 8/2/2019
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΙΓΙΝΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 8-2-2019 ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ.
Δείτε την ομιλία εδώ
Σήμερα στο φιλολογικό καφενείο του Μορφωτικού Συλλόγου Ι. Καποδίστριας θα συζητήσουμε το πάντα επίκαιρο θέμα Πολίτες και Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ως εισηγητής θα ήθελα κατ’ αρχή να σας ευχαριστήσω για την αποψινή παρουσία σας, η οποία πιστεύω ότι με τη συμμετοχή σας στη συζήτηση θα παράξει ένα καλό αποτέλεσμα για όλους. Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούμε, ώστε να μη ξεφύγουμε από το θέμα , αλλά και από τα χρονικά όρια των 90 λεπτών. Από την μεριά μου θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος στην εισήγησή μου και με απλά λόγια να προσεγγίσω δυο βασικές έννοιες, του Πολίτη και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , τις οποίες πιστεύω, ότι, όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε. Με την ευκαιρία αυτή θα αναφερθώ σύντομα στην ιστορική εξέλιξή τους, στο ρόλο που έπαιξε και παίζει το κράτος διαχρονικά, στην νεωτερική έννοια της κοινωνίας των πολιτών, στο βασικό αίτημα της συμμετοχής των πολιτών, στο διαχρονικό θέμα Δημοκρατίας-Ολιγαρχίας, στο θέμα πολίτες και εκκλησία του δήμου. Υπήκοος και Πολίτης, Συμβούλια Πολιτών, ανθρώπινα δικαιώματα και τέλος το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από το 1833 μέχρι σήμερα. Μετά θα ακολουθήσει συζήτηση με ερωτήματα που θα τεθούν εκατέρωθεν όπως: Γιατί δεν λειτουργεί ο θεσμός, Συμβούλιο Πολιτών; Ωφελεί ο Α’ και ο Β’ βαθμός Τ.Α; Αυτονομία – Αυτοτέλεια ΟΤΑ. Εθελοντισμός – Σύλλογοι –Σωματεία. Αιρετοί ή κληρωτοί άρχοντες; Πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί επανεκλογής; Συμμετοχή και έλεγχος. Πολυκομματικοί συνδυασμοί ή ενιαίο ψηφοδέλτιο ή κλήρωση; Ίσως και κάποια άλλα παρεμφερή ερωτήματα από τους συζητητές. Χρόνος τοποθέτησης από 3-5 λεπτά. Θα αρχίσω την ομιλία μου από τον μεγάλο αρχαίο φιλόσοφο Αριστοτέλη. Ο Αριστοτέλης πρώτος διετύπωσε , ότι, η ανθρώπινη ύπαρξη προσδιορίζεται και λειτουργεί μέσα σε 4 διαστάσεις ή ιδιότητες όπως: 1. Σώμα – ύλη. 2. Πνεύμα- ψυχή. 3. Πολιτικό ον – πολιτική ταυτότητα. 4. Έρωτας. Από τις 4 ιδιότητες της ανθρώπινης ύπαρξης , εμείς σήμερα θα μιλήσουμε για την Τρίτη του πολιτικού όντος , του πολίτη, που λειτουργεί ως μονάδα μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Κατόπιν θα πούμε τι προσδοκούμε από το πολίτη του σήμερα και τι ρόλο καλείται να παίξει στους κόλπους της Τ.Α. Αρχαίοι χρόνοι. Ο όρος πολίτης . Πολίτης είναι το άτομο , το οποίο ζει σε μια κοινωνία – πόλη , είναι ελεύθερο και συμμετέχει ισότιμα στην υπόθεση των κοινών. Σύμφωνα με το πολίτευμα , που είναι διαμορφωμένο σε κάθε κοινωνία , ο πολίτης αποκτά δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις. Ο πολίτης είναι ένας αγωνιστής , που προσπαθεί να σταθεί ατομικά και δρα συλλογικά, ώστε να κερδίσει ισότητα , δικαιοσύνη, ελευθερία, οικονομική αυτάρκεια, κοινωνική καταξίωση και ισότιμη συμμετοχή στην διαχείριση της εξουσίας. Μέχρι να καθιερωθεί ως πολίτευμα η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ οι πολίτες εθεωρούντο υπήκοοι στους βασιλείς, αριστοκράτες, ευγενείς ή άρχοντες. Δικαιώματα πολιτικά και κοινωνικά και συμμετοχή στην εξουσία σχεδόν μηδενική. Με το πολίτευμα της δημοκρατίας ο πολίτης αποκτά-κατακτά ισότητα, ισηγορία και ισοτιμία. Αισθάνεται λεύτερος για πρώτη φορά. Ο πολίτης διεκδικεί από τότε έναντι του κράτους ή της πόλης δικαιώματα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά, θρησκευτικά, γιατί είναι ο ίδιος που με την υποχρεωτική συμμετοχή του στα κοινά διαμορφώνει το θεσμικό ρόλο του κράτους ή της πόλης κράτους με το να νομοθετεί, να εκτελεί και να δικάζει, ότι από κοινού συνομολογείται από την πλειοψηφία. Αχρείο, άχρηστο, ιδιώτη, ανεύθυνο θεωρούσαν οι Αθηναίοι, όποιον πολίτη δεν επιθυμούσε να συμμετέχει στα κοινά, όπως μας πληροφορεί και ο Θουκυδίδης στον επιτάφιο του Περικλή. Έλεγε ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του: Αιρετάς μεν τας αρχάς ολιγαρχικόν είναι το πολίτευμα, κληρωτάς δε τας αρχάς δημοκρατικόν. Οι κληρωτοί δηλαδή πολίτες ήταν αυτοί που καλούνταν να αναλάβουν εξουσία για μια μόνο φορά και για ένα χρόνο σε όλη τους τη ζωή και για οποιαδήποτε παράβαση ήταν άμεσα ανακλητοί, από την ηλικία των 30 ετών μέχρι τα 65 και έτσι όλοι σχεδόν οι πολίτες συμμετείχαν ενεργά και αναδείκνυαν όλα τα προσόντα τους, αφού εκτελούσαν τις αποφάσεις των πολλών, στις οποίες συμμετείχαν και οι ίδιοι. Κανένα προνόμιο σε κληρωτούς ή λίγους αιρετούς που εξέλεγαν. Αυτό με λίγα λόγια ήταν το δημοκρατικό πολίτευμα ή άμεση δημοκρατία που λέμε στις μέρες μας. Αυτός ο πολίτης ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής και διαμορφωτής συνάμα του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι. Υπεύθυνα εκτελούσε τις αποφάσεις των πολλών και λογοδοτούσε απέναντι σε όλους. ΤΟ :< Αρχή άνδρα δείκνυσει> και το < Άρχειν και άρχεσθαι εν μέρει> (δηλαδή όταν έρθει η σειρά σου με κλήρωση), ήταν οι βασικές αρχές μαζί με την αρχές, της ισότητας, της ισηγορίας, της ισοτιμίας και της πλειοψηφίας στην λειτουργία της δημοκρατίας. Ο δάσκαλος του Αριστοτέλη Πλάτωνας είπε: < Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται από ανθρώπους κατωτέρους τους>. Ενώ ο Μοντεσκιέ σημείωνε: < Η τυραννία ενός πρίγκιπα σε μια ολιγαρχία είναι τόσο επικίνδυνη για το δημόσιο συμφέρον όσο και η απάθεια ενός πολίτη σε μια δημοκρατία>. Και για την δημοκρατία ένας Αμερικανός κυβερνήτης ο Αβραάμ Λίνκολν δήλωνε: < Δημοκρατία είναι η κυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για το λαό>. Εγώ αλλάζω τη λέξη λαό με τη λέξη πολίτη. Λέξη ιερή ο πολίτης , κρύβει μέσα της την πολιτική, την κοινωνική και την ηθική ολοκλήρωση του ανθρώπου. Διανύουμε τον 21ο αιώνα και ακόμη μιλούμε για ατομικά δικαιώματα που στοχεύουν στην ισότητα και την ελευθερία του ανθρώπου. Πόση οπισθοδρόμηση αγαπητοί μου συμπολίτες……. Αυτά που είχαν κατακτήσει οι προγονοί μας πολίτες μέσα στην δημοκρατία σήμερα προσπαθούμε να τα επανακτήσουμε και αγωνιζόμαστε να τα διασφαλίσουμε. Ο ελεύθερος πολίτης στην δημοκρατία εκφράζει λόγο, σκέψη, θέση, παίρνει ευθύνη, αποκτά δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. Συμβαίνει κάτι τέτοιο στις μέρες μας? ΟΧΙ. Έχουμε αντιπροσώπους έχουμε αντιπροσωπευτική πλέον δημοκρατία. Και νάμαστε σήμερα εδώ να μιλάμε ως πολίτες και για την τοπική αυτοδιοίκηση. Για την ιστορία μετατρέψαμε την εκκλησία του δήμου των πολιτών σε Τοπική Αυτοδιοίκηση και προσπαθούμε πλέον με αντιπροσώπους που εκλέγουμε να λύσουμε τα τοπικά μας μόνο προβλήματα. Μόνον τα τοπικά, γιατί όλα τα άλλα τα λύνουν στο κοινοβούλιο, άλλοι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, οι βουλευτές, που είναι ειδήμονες, επαγγελματίες και οι άριστοι μεταξύ των πολιτών ….. Μετά την κατάλυση της δημοκρατίας το 322 Π.Χ. οι πολίτες κάθε πόλης ή κοινότητας προσπάθησαν να διατηρήσουν το θεσμό της εκκλησίας του δήμου μέσα από διάφορες συντεχνίες, αδελφότητες, σωματεία, συλλόγους μυστικά ή φανερά και στόχευαν στην διατήρηση της εθνότητας των Ελλήνων και στην προστασία από τους κατακτητές από τον αυταρχισμό της συγκεντρωτικής εξουσίας των αυτοκρατόρων , των βασιλέων των φεδουαρχών και όλων των ολιγαρχών. Αλλά συνάμα προσπάθειά τους ήταν να μην απολέσουν τελείως και την ιδιότητα του πολίτη. Ιστορικά τα πρώτα ψήγματα ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών παραχωρήθηκαν πρώτα στην Αγγλία από το βασιλέα με την περίφημη μάγκνα κάρτα το 1215 και μετά στην εποχή του διαφωτισμού από τους πρωτοπόρους διαφωτιστές και φιλοσόφους όπως ο Ρουσσώ , ο Μοντεσκιέ, ο Χέγκελ, ο Μάρξ, ο Ρήγας Φεραίος και τόσοι άλλοι, που μελετώντας τους αρχαίους Έλληνες βροντοφώναξαν και έγραψαν για δημοκρατία για ελευθερία και δικαιώματα των λαών και των πολιτών απέναντι στα ολιγαρχικά καθεστώτα, ενώ στην συνέχεια η Αμερική με την διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και την κατάργηση της δουλείας σε συνδυασμό και με τις πρωτοβουλίες που έλαβε η παγκόσμια κοινότητα μετά από το Α’ και Β’ παγκόσμιο πόλεμο στον ΟΗΕ , πραγματικά συμπληρώθηκαν και κατοχυρώθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ας σκεφθούμε στο σημείο αυτό, πόσο έδαφος έχασαν οι πολίτες από την εποχή του Ε’ αιώνα Π.Χ. μέχρι την εποχή του διαφωτισμού, κοντά 1300 χρόνια σκοταδισμού. Και ω! του θαύματος στον 20 ο αιώνα στον ΟΗΕ υιοθετήθηκε ο νέος όρος της κοινωνίας των πολιτών. Η κοινωνία των πολιτών ήλθε να αντικαταστήσει ή να συμπληρώσει το σοβαρό έλλειμμα της Τ.Α. ή να θεραπεύσει με όλες τις ΜΚΟ αμφιβόλου αποτελέσματος το τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας? Η άποψή μου όσον αφορά το ρόλο του πολίτη είναι σταθερή, δηλαδή συνεχής και καθημερινή συμμετοχή κάθε πολίτη στο δήμο-στην τοπική αυτοδιοίκηση. Η δημοκρατία και η ελευθερία κατακτιέται δεν χαρίζεται. Η άμεση συμμετοχή του πολίτη αρχίζει από το αρχέγονο κύτταρο της δημοκρατίας που είναι ο δήμος. Από την συμμετοχή του ο πολίτης στο δήμο αποκτά γνώση, εμπειρία για την επίλυση πρώτα των τοπικών προβλημάτων και κατόπιν των περιφερειακών. Προς την κατεύθυνση αυτή σήμερα καθοριστικό ρόλο, έστω και συμβουλευτικό παίζουν καταρχήν ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ, που είναι ήδη νομοθετικά κατοχυρωμένα, αλλά δυστυχώς ανενεργά. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν σήμερα, τι είναι τα συμβούλια πολιτών ??? Γνωρίζουν βέβαια τους δημάρχους και όλους τους συμβούλους κάθε συνδυασμού στο τόπο τους. Γνωρίζουν την κομματική τους ταυτότητα και τους εκλέγουν ανάλογα με την εξυπηρέτηση των μικροκομματικών και άλλων συμφερόντων. Αυτό το νεοσύστατο θεσμό της Τ.Α. που από το 1833 που για πρώτη φορά εισήχθηκε στην Ελλάδα, για να υποκαταστήσει την εκκλησία του δήμου στις νέου τύπου αστικές δημοκρατίες, καλούμαστε σήμερα να τον βελτιώσουμε. Πως όμως? Όταν αυτός ο νεοσύστατος θεσμός της Τ.Α. παραμένει κάτω από τον έλεγχο της συγκεντρωτικής εξουσίας, που λέγεται κράτος?? Μπορούμε , όταν ακόμη και σήμερα μέσα από τους τοπικούς άρχοντες εκλέγουμε κομματικούς αντιπροσώπους? Πόσοι αγώνες ακόμη πρέπει να κάνουμε , ώστε η Τ.Α. να αποκτήσει αυτονομία και αυτοτέλεια? Παραχώρησαν κάποιες αρμοδιότητες στην Τ.Α. , ενώ τις κύριες κρατά το κράτος για λογαριασμό του. Ο αγώνας των Τ.Α. είναι προφανής , είναι ο συνεχής αγώνας και η αγωνία όλων πιστεύω των πολιτών για αυτοδιοίκηση , για αυτοδιάθεση, για αυτοδιαχείριση, για το αυτονόητο των δικαιωμάτων των ελεύθερων πολιτών. Ο αγώνας λοιπόν των πολιτών είναι και θα παραμείνει συνεχής απέναντι στο καλά οργανωμένο κράτος. 21 ος αιώνας και ακόμη προσπαθούμε να αποκτήσουμε την την Τρίτη ιδιότητα του πολιτικού όντος, του πολίτη. Και μετά από τα παραπάνω θέτω πρώτος το παρακάτω ερώτημα. Με το τελευταίο Νόμο για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που θα κληθούμε να εκλέξουμε αντιπροσώπους προσοχή και πάλι όχι εκπροσώπους και από τη πρώτη Κυριακή δύσκολα ένας συνδυασμός θα πάρει πλειοψηφία επειδή ο νόμος στηρίζεται στην απλή αναλογική, μήπως είναι ευκαιρία εμείς ως πολίτες να πλαισιώσουμε τα συμβούλια πολιτών , ώστε να επιτύχουμε τις συνεργασίες των διάφορων συνδυασμών προς όφελος του τόπου; Κατά τη γνώμη μου τα συμβούλια πολιτών είναι η απαρχή για την ανασύσταση της εκκλησίας του δήμου, αφού έστω και συμβουλευτικά η γνώμη των πολλών θα επηρεάζει όλους τους συνδυασμούς και θα τους οδηγεί σε υποχρεωτικές συμπράξεις για το καλό του τόπου πρώτα και όχι της κάθε παράταξης. Με αυτό τον τρόπο ως πολίτες θα αρχίσουμε να συμμετέχουμε ενεργά και όχι παθητικά στην υπόθεση των κοινών , που τόσα χρόνια έχουμε αφήσει στα χέρια των αντιπροσώπων και το μόνο που αλήθεια κάνουμε από την δεύτερη μέρα να απαξιώνουμε αυτούς που χθες επιλέξαμε. Μέσα από τα συμβούλια πολιτών θα ακουσθούν πολλές γνώμες και όχι 5 ή 10 γνώμες των αιρετών και οι γνώμες των πολλών ποτέ σχεδόν δεν σφάλουν και όταν σφάλουν δεν ζητάνε ευθύνες από τρίτους, αλλά σιωπούν και τη δεύτερη φορά διορθώνουν τα λάθη τους. Το ζητούμενο στην επόμενη περίοδο είναι πως οι πολίτες σε κάθε τόπο να αναλάβουν οι ίδιοι πρωτοβουλίες. Υπάρχει τρόπος αν όλοι μας αγαπάμε πραγματικά το τόπο μας πέρα από ιδεολογίες και μικροκομματικά συμφέροντα. Ο μεγαλύτερος εχθρός της δημοκρατίας είναι η διχόνοια των πολιτών η απάθεια περί τα κοινά και ο άκρατος κομματισμός. Έχετε το λόγο σας ευχαριστώ.
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΙΓΙΝΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 8-2-2019 ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ.
Δείτε την ομιλία εδώ
Σήμερα στο φιλολογικό καφενείο του Μορφωτικού Συλλόγου Ι. Καποδίστριας θα συζητήσουμε το πάντα επίκαιρο θέμα Πολίτες και Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ως εισηγητής θα ήθελα κατ’ αρχή να σας ευχαριστήσω για την αποψινή παρουσία σας, η οποία πιστεύω ότι με τη συμμετοχή σας στη συζήτηση θα παράξει ένα καλό αποτέλεσμα για όλους. Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούμε, ώστε να μη ξεφύγουμε από το θέμα , αλλά και από τα χρονικά όρια των 90 λεπτών. Από την μεριά μου θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος στην εισήγησή μου και με απλά λόγια να προσεγγίσω δυο βασικές έννοιες, του Πολίτη και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , τις οποίες πιστεύω, ότι, όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε. Με την ευκαιρία αυτή θα αναφερθώ σύντομα στην ιστορική εξέλιξή τους, στο ρόλο που έπαιξε και παίζει το κράτος διαχρονικά, στην νεωτερική έννοια της κοινωνίας των πολιτών, στο βασικό αίτημα της συμμετοχής των πολιτών, στο διαχρονικό θέμα Δημοκρατίας-Ολιγαρχίας, στο θέμα πολίτες και εκκλησία του δήμου. Υπήκοος και Πολίτης, Συμβούλια Πολιτών, ανθρώπινα δικαιώματα και τέλος το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από το 1833 μέχρι σήμερα. Μετά θα ακολουθήσει συζήτηση με ερωτήματα που θα τεθούν εκατέρωθεν όπως: Γιατί δεν λειτουργεί ο θεσμός, Συμβούλιο Πολιτών; Ωφελεί ο Α’ και ο Β’ βαθμός Τ.Α; Αυτονομία – Αυτοτέλεια ΟΤΑ. Εθελοντισμός – Σύλλογοι –Σωματεία. Αιρετοί ή κληρωτοί άρχοντες; Πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί επανεκλογής; Συμμετοχή και έλεγχος. Πολυκομματικοί συνδυασμοί ή ενιαίο ψηφοδέλτιο ή κλήρωση; Ίσως και κάποια άλλα παρεμφερή ερωτήματα από τους συζητητές. Χρόνος τοποθέτησης από 3-5 λεπτά. Θα αρχίσω την ομιλία μου από τον μεγάλο αρχαίο φιλόσοφο Αριστοτέλη. Ο Αριστοτέλης πρώτος διετύπωσε , ότι, η ανθρώπινη ύπαρξη προσδιορίζεται και λειτουργεί μέσα σε 4 διαστάσεις ή ιδιότητες όπως: 1. Σώμα – ύλη. 2. Πνεύμα- ψυχή. 3. Πολιτικό ον – πολιτική ταυτότητα. 4. Έρωτας. Από τις 4 ιδιότητες της ανθρώπινης ύπαρξης , εμείς σήμερα θα μιλήσουμε για την Τρίτη του πολιτικού όντος , του πολίτη, που λειτουργεί ως μονάδα μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Κατόπιν θα πούμε τι προσδοκούμε από το πολίτη του σήμερα και τι ρόλο καλείται να παίξει στους κόλπους της Τ.Α. Αρχαίοι χρόνοι. Ο όρος πολίτης . Πολίτης είναι το άτομο , το οποίο ζει σε μια κοινωνία – πόλη , είναι ελεύθερο και συμμετέχει ισότιμα στην υπόθεση των κοινών. Σύμφωνα με το πολίτευμα , που είναι διαμορφωμένο σε κάθε κοινωνία , ο πολίτης αποκτά δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις. Ο πολίτης είναι ένας αγωνιστής , που προσπαθεί να σταθεί ατομικά και δρα συλλογικά, ώστε να κερδίσει ισότητα , δικαιοσύνη, ελευθερία, οικονομική αυτάρκεια, κοινωνική καταξίωση και ισότιμη συμμετοχή στην διαχείριση της εξουσίας. Μέχρι να καθιερωθεί ως πολίτευμα η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ οι πολίτες εθεωρούντο υπήκοοι στους βασιλείς, αριστοκράτες, ευγενείς ή άρχοντες. Δικαιώματα πολιτικά και κοινωνικά και συμμετοχή στην εξουσία σχεδόν μηδενική. Με το πολίτευμα της δημοκρατίας ο πολίτης αποκτά-κατακτά ισότητα, ισηγορία και ισοτιμία. Αισθάνεται λεύτερος για πρώτη φορά. Ο πολίτης διεκδικεί από τότε έναντι του κράτους ή της πόλης δικαιώματα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά, θρησκευτικά, γιατί είναι ο ίδιος που με την υποχρεωτική συμμετοχή του στα κοινά διαμορφώνει το θεσμικό ρόλο του κράτους ή της πόλης κράτους με το να νομοθετεί, να εκτελεί και να δικάζει, ότι από κοινού συνομολογείται από την πλειοψηφία. Αχρείο, άχρηστο, ιδιώτη, ανεύθυνο θεωρούσαν οι Αθηναίοι, όποιον πολίτη δεν επιθυμούσε να συμμετέχει στα κοινά, όπως μας πληροφορεί και ο Θουκυδίδης στον επιτάφιο του Περικλή. Έλεγε ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του: Αιρετάς μεν τας αρχάς ολιγαρχικόν είναι το πολίτευμα, κληρωτάς δε τας αρχάς δημοκρατικόν. Οι κληρωτοί δηλαδή πολίτες ήταν αυτοί που καλούνταν να αναλάβουν εξουσία για μια μόνο φορά και για ένα χρόνο σε όλη τους τη ζωή και για οποιαδήποτε παράβαση ήταν άμεσα ανακλητοί, από την ηλικία των 30 ετών μέχρι τα 65 και έτσι όλοι σχεδόν οι πολίτες συμμετείχαν ενεργά και αναδείκνυαν όλα τα προσόντα τους, αφού εκτελούσαν τις αποφάσεις των πολλών, στις οποίες συμμετείχαν και οι ίδιοι. Κανένα προνόμιο σε κληρωτούς ή λίγους αιρετούς που εξέλεγαν. Αυτό με λίγα λόγια ήταν το δημοκρατικό πολίτευμα ή άμεση δημοκρατία που λέμε στις μέρες μας. Αυτός ο πολίτης ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής και διαμορφωτής συνάμα του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι. Υπεύθυνα εκτελούσε τις αποφάσεις των πολλών και λογοδοτούσε απέναντι σε όλους. ΤΟ :< Αρχή άνδρα δείκνυσει> και το < Άρχειν και άρχεσθαι εν μέρει> (δηλαδή όταν έρθει η σειρά σου με κλήρωση), ήταν οι βασικές αρχές μαζί με την αρχές, της ισότητας, της ισηγορίας, της ισοτιμίας και της πλειοψηφίας στην λειτουργία της δημοκρατίας. Ο δάσκαλος του Αριστοτέλη Πλάτωνας είπε: < Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται από ανθρώπους κατωτέρους τους>. Ενώ ο Μοντεσκιέ σημείωνε: < Η τυραννία ενός πρίγκιπα σε μια ολιγαρχία είναι τόσο επικίνδυνη για το δημόσιο συμφέρον όσο και η απάθεια ενός πολίτη σε μια δημοκρατία>. Και για την δημοκρατία ένας Αμερικανός κυβερνήτης ο Αβραάμ Λίνκολν δήλωνε: < Δημοκρατία είναι η κυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για το λαό>. Εγώ αλλάζω τη λέξη λαό με τη λέξη πολίτη. Λέξη ιερή ο πολίτης , κρύβει μέσα της την πολιτική, την κοινωνική και την ηθική ολοκλήρωση του ανθρώπου. Διανύουμε τον 21ο αιώνα και ακόμη μιλούμε για ατομικά δικαιώματα που στοχεύουν στην ισότητα και την ελευθερία του ανθρώπου. Πόση οπισθοδρόμηση αγαπητοί μου συμπολίτες……. Αυτά που είχαν κατακτήσει οι προγονοί μας πολίτες μέσα στην δημοκρατία σήμερα προσπαθούμε να τα επανακτήσουμε και αγωνιζόμαστε να τα διασφαλίσουμε. Ο ελεύθερος πολίτης στην δημοκρατία εκφράζει λόγο, σκέψη, θέση, παίρνει ευθύνη, αποκτά δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. Συμβαίνει κάτι τέτοιο στις μέρες μας? ΟΧΙ. Έχουμε αντιπροσώπους έχουμε αντιπροσωπευτική πλέον δημοκρατία. Και νάμαστε σήμερα εδώ να μιλάμε ως πολίτες και για την τοπική αυτοδιοίκηση. Για την ιστορία μετατρέψαμε την εκκλησία του δήμου των πολιτών σε Τοπική Αυτοδιοίκηση και προσπαθούμε πλέον με αντιπροσώπους που εκλέγουμε να λύσουμε τα τοπικά μας μόνο προβλήματα. Μόνον τα τοπικά, γιατί όλα τα άλλα τα λύνουν στο κοινοβούλιο, άλλοι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, οι βουλευτές, που είναι ειδήμονες, επαγγελματίες και οι άριστοι μεταξύ των πολιτών ….. Μετά την κατάλυση της δημοκρατίας το 322 Π.Χ. οι πολίτες κάθε πόλης ή κοινότητας προσπάθησαν να διατηρήσουν το θεσμό της εκκλησίας του δήμου μέσα από διάφορες συντεχνίες, αδελφότητες, σωματεία, συλλόγους μυστικά ή φανερά και στόχευαν στην διατήρηση της εθνότητας των Ελλήνων και στην προστασία από τους κατακτητές από τον αυταρχισμό της συγκεντρωτικής εξουσίας των αυτοκρατόρων , των βασιλέων των φεδουαρχών και όλων των ολιγαρχών. Αλλά συνάμα προσπάθειά τους ήταν να μην απολέσουν τελείως και την ιδιότητα του πολίτη. Ιστορικά τα πρώτα ψήγματα ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών παραχωρήθηκαν πρώτα στην Αγγλία από το βασιλέα με την περίφημη μάγκνα κάρτα το 1215 και μετά στην εποχή του διαφωτισμού από τους πρωτοπόρους διαφωτιστές και φιλοσόφους όπως ο Ρουσσώ , ο Μοντεσκιέ, ο Χέγκελ, ο Μάρξ, ο Ρήγας Φεραίος και τόσοι άλλοι, που μελετώντας τους αρχαίους Έλληνες βροντοφώναξαν και έγραψαν για δημοκρατία για ελευθερία και δικαιώματα των λαών και των πολιτών απέναντι στα ολιγαρχικά καθεστώτα, ενώ στην συνέχεια η Αμερική με την διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και την κατάργηση της δουλείας σε συνδυασμό και με τις πρωτοβουλίες που έλαβε η παγκόσμια κοινότητα μετά από το Α’ και Β’ παγκόσμιο πόλεμο στον ΟΗΕ , πραγματικά συμπληρώθηκαν και κατοχυρώθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ας σκεφθούμε στο σημείο αυτό, πόσο έδαφος έχασαν οι πολίτες από την εποχή του Ε’ αιώνα Π.Χ. μέχρι την εποχή του διαφωτισμού, κοντά 1300 χρόνια σκοταδισμού. Και ω! του θαύματος στον 20 ο αιώνα στον ΟΗΕ υιοθετήθηκε ο νέος όρος της κοινωνίας των πολιτών. Η κοινωνία των πολιτών ήλθε να αντικαταστήσει ή να συμπληρώσει το σοβαρό έλλειμμα της Τ.Α. ή να θεραπεύσει με όλες τις ΜΚΟ αμφιβόλου αποτελέσματος το τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας? Η άποψή μου όσον αφορά το ρόλο του πολίτη είναι σταθερή, δηλαδή συνεχής και καθημερινή συμμετοχή κάθε πολίτη στο δήμο-στην τοπική αυτοδιοίκηση. Η δημοκρατία και η ελευθερία κατακτιέται δεν χαρίζεται. Η άμεση συμμετοχή του πολίτη αρχίζει από το αρχέγονο κύτταρο της δημοκρατίας που είναι ο δήμος. Από την συμμετοχή του ο πολίτης στο δήμο αποκτά γνώση, εμπειρία για την επίλυση πρώτα των τοπικών προβλημάτων και κατόπιν των περιφερειακών. Προς την κατεύθυνση αυτή σήμερα καθοριστικό ρόλο, έστω και συμβουλευτικό παίζουν καταρχήν ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ, που είναι ήδη νομοθετικά κατοχυρωμένα, αλλά δυστυχώς ανενεργά. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν σήμερα, τι είναι τα συμβούλια πολιτών ??? Γνωρίζουν βέβαια τους δημάρχους και όλους τους συμβούλους κάθε συνδυασμού στο τόπο τους. Γνωρίζουν την κομματική τους ταυτότητα και τους εκλέγουν ανάλογα με την εξυπηρέτηση των μικροκομματικών και άλλων συμφερόντων. Αυτό το νεοσύστατο θεσμό της Τ.Α. που από το 1833 που για πρώτη φορά εισήχθηκε στην Ελλάδα, για να υποκαταστήσει την εκκλησία του δήμου στις νέου τύπου αστικές δημοκρατίες, καλούμαστε σήμερα να τον βελτιώσουμε. Πως όμως? Όταν αυτός ο νεοσύστατος θεσμός της Τ.Α. παραμένει κάτω από τον έλεγχο της συγκεντρωτικής εξουσίας, που λέγεται κράτος?? Μπορούμε , όταν ακόμη και σήμερα μέσα από τους τοπικούς άρχοντες εκλέγουμε κομματικούς αντιπροσώπους? Πόσοι αγώνες ακόμη πρέπει να κάνουμε , ώστε η Τ.Α. να αποκτήσει αυτονομία και αυτοτέλεια? Παραχώρησαν κάποιες αρμοδιότητες στην Τ.Α. , ενώ τις κύριες κρατά το κράτος για λογαριασμό του. Ο αγώνας των Τ.Α. είναι προφανής , είναι ο συνεχής αγώνας και η αγωνία όλων πιστεύω των πολιτών για αυτοδιοίκηση , για αυτοδιάθεση, για αυτοδιαχείριση, για το αυτονόητο των δικαιωμάτων των ελεύθερων πολιτών. Ο αγώνας λοιπόν των πολιτών είναι και θα παραμείνει συνεχής απέναντι στο καλά οργανωμένο κράτος. 21 ος αιώνας και ακόμη προσπαθούμε να αποκτήσουμε την την Τρίτη ιδιότητα του πολιτικού όντος, του πολίτη. Και μετά από τα παραπάνω θέτω πρώτος το παρακάτω ερώτημα. Με το τελευταίο Νόμο για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που θα κληθούμε να εκλέξουμε αντιπροσώπους προσοχή και πάλι όχι εκπροσώπους και από τη πρώτη Κυριακή δύσκολα ένας συνδυασμός θα πάρει πλειοψηφία επειδή ο νόμος στηρίζεται στην απλή αναλογική, μήπως είναι ευκαιρία εμείς ως πολίτες να πλαισιώσουμε τα συμβούλια πολιτών , ώστε να επιτύχουμε τις συνεργασίες των διάφορων συνδυασμών προς όφελος του τόπου; Κατά τη γνώμη μου τα συμβούλια πολιτών είναι η απαρχή για την ανασύσταση της εκκλησίας του δήμου, αφού έστω και συμβουλευτικά η γνώμη των πολλών θα επηρεάζει όλους τους συνδυασμούς και θα τους οδηγεί σε υποχρεωτικές συμπράξεις για το καλό του τόπου πρώτα και όχι της κάθε παράταξης. Με αυτό τον τρόπο ως πολίτες θα αρχίσουμε να συμμετέχουμε ενεργά και όχι παθητικά στην υπόθεση των κοινών , που τόσα χρόνια έχουμε αφήσει στα χέρια των αντιπροσώπων και το μόνο που αλήθεια κάνουμε από την δεύτερη μέρα να απαξιώνουμε αυτούς που χθες επιλέξαμε. Μέσα από τα συμβούλια πολιτών θα ακουσθούν πολλές γνώμες και όχι 5 ή 10 γνώμες των αιρετών και οι γνώμες των πολλών ποτέ σχεδόν δεν σφάλουν και όταν σφάλουν δεν ζητάνε ευθύνες από τρίτους, αλλά σιωπούν και τη δεύτερη φορά διορθώνουν τα λάθη τους. Το ζητούμενο στην επόμενη περίοδο είναι πως οι πολίτες σε κάθε τόπο να αναλάβουν οι ίδιοι πρωτοβουλίες. Υπάρχει τρόπος αν όλοι μας αγαπάμε πραγματικά το τόπο μας πέρα από ιδεολογίες και μικροκομματικά συμφέροντα. Ο μεγαλύτερος εχθρός της δημοκρατίας είναι η διχόνοια των πολιτών η απάθεια περί τα κοινά και ο άκρατος κομματισμός. Έχετε το λόγο σας ευχαριστώ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
